Friday, December 30, 2005

Happy 2006/ Gelukkig Nieuwjaar


Year of the Dog, originally uploaded by Luna Type.

Happy 2006 Year of the Dog

The Chinese Year of the Dog doesn't start until January 29, so we're kind of running ahead of ourselves (and everybody else). What to expect from a dog?

Thursday, December 29, 2005

Nita van Praag I.M.



She was a visionary. Possibly aided by her round the clock listening to interesting radio programs, she could always tell me what the future would bring. Two decades ago she predicted that, some time in the future, you would be able to bring the library into your home, that all libraries in the world would be connected.

Thanks to Nita, I got my first laptop, an IBM compatible Commodore, in 1990. Mind you, this was pre Windows, meaning I had to learn MS DOS, which I did, no small feat.

If in the Netherlands of the 80's having an answering machine and pager was judged as, "self important bull" (I would sneak out of a meeting to check my messages, clicking the pager's button near the mouth piece of a pay phone), showing ownership of a lap top in the early 90's was out of the question. I carried my Commodore in an inconspicuous music bag, a gift from the supervisor of the costume department of U.T. at Austin, and I never, ever, worked on my laptop in public. The idea!

In 1997 I purchased a table top Mac clone (thereby honoring the advice of a programmer: "buy what your friends have, if your friends have a PC, buy a PC, if your friends have a Mac, buy a Mac, if you don't have friends, buy a Mac). I transferred all of my documents, but continued taking my Commodore on the road, using the li'le ole thing for my studio blog. I had become a bi-lingual computer user: MS DOS/ Mac.

By 1999 our household counted a table top Mac clone, an IBM compatible laptop and a Mac Powerbook. While I could no longer close the Commodore, I remained faithful to the old thing, only reluctantly willing to use the small iBook my sweetheart presented me with in 2001.


Not long after Nita died, on December 29, 2002, the Commodore expired.
I write this on a smart G-number with Tiger abilities, smooth, fast, and yes, able to bring the libraries of the world into my living room. Just like my mama predicted.

Wednesday, December 28, 2005

Duck a l'orange en Llama voor de Kerst

Terwijl mensen in Afrika honger lijden, in Pakistan omkomen van de kou, en overal ter wereld narigheid om de hoek kijkt, trakteerden wij onzelf op eerste Kerstdag op eend. Heerlijk, met sinaasappelsausje, aardappel- en yampuree, en gebruinde spruitjes en wortelen uit de oven. Het geeft te denken.


Het enige andere Kerstcadeau dat we kochten was een llama, die middels Heifer een vruchtbare rol kan gaan spelen in het leven van een familie in nood.

Magret canard niks nie ingewikkeld. Het meest
eenvoudige dat je je maar kunt voorstellen. Maar wel
luxe, en een cadeautje voor onszelf met de Kerst.
Eendenborst, in dit geval van de Muscovy eend. Die
komen van oorsprong uit warm Zuid Amerika en hebben
daarom minder vet vlees.

Het meest eenvoudige recept dat je in een kookboek, of
online tegenkomt is prima. Je zout en pepert (dat
laatste doe ik niet, want ik ben voedsel intolerant
t.o.v. o.a. peper) de eendenborst, en legt die met de vette
velkant in de goed hete pan. Gebruik een pan met dikke
bodem, ik neem daarvoor een gietijzeren geval, die kun
je goed voorverwarmen en houdt de warmte ook goed
vast.
Met een spatter deksel erop bak je de borst tot het
vel mooi bruin is, dan keer je het hele geval om (pas
op voor gemene spatters) en bak de vleeskant ook
bruin. Het vlees moet van binnen rose blijven. Alle
recepten geven een andere tijd aan, 3 minuten aan de
velkant, 6 aan de vleeskant, varierend tot 10 aan
ieder kant, of 6 aan de velkant, en dan nog 10 minuten
in de oven. Ik heb voor 6 minuten aan de velkant, en 10
aan de vleeskant gekozen.

Ziet het vlees er ook mooi bruin uit, dan uit de pan
halen, en op voorverwarmde schotel onder ander bord of
deksel 10 minuten laten rusten.

Vet uit de pan gieten, bruinsel losroeren met warme kippen
of groentebouillon (had ik niet, heb snel bouillon getrokken
van champignons en tijm) en stukjes sinaasappel zonder vel,
eventueel sinaasappelsap. Is het te zuur, wat honing toevoegen
Het geheel in laten koken, en afmaken met vlokjes boter.

Tot onze verrassing zat in het pakje een 2-dubbele
borst, dus we eten het met Oud en Nieuw weer. Maar dan
goed, want de eerste keer had ik sinaasappelsap i.p.v.
stukjes sinaasappel gebruikt en dat was me een beetje
te zuur. Maar de honing maakte het weer interessant.
Overigens had ik het bruinsel willen afblussen met
cognac, maar dat hebben we niet in huis.

Monday, December 26, 2005

Wednesday, December 21, 2005

Ghost writer's Kuticle Kiss ABC

Hopkins' Alphabet ...

A is for almond oil, ancient times, anti fungal, antiseptic, antioxidant.
B is for bottle, burns, (anti) bacterial, and beautiful nails.
C is for cuts and clogged, cosmetic purposes, and cuticle repair.
D is for a drop of Kuticle Kiss.
E is for eczema and ester.
F is for free radicals.
G is for glycosides.
H is for ho ho ba, when you read jojoba, hypo allergenic, and hair.
I is for infection and India where we find neem.
J is for jojoba, a liquid wax ester which equals skin therapy.
K is for Kuticle Kiss.
L is for lime oil, fresh & clean.
M is for meadow foam, minerals, and moisturize.
N is for nail fungus and for neem, a natural preservation agent.
O is for organic olive oil, oleic acid - the ingredients in Kuticle Kiss are 80% organic.
P is for penetrating powers, psoriasis, plant, pores, pure, and promote healing.
Q is for quick absorbing and quality ingredients.
R is for rosemary, reduce scars, restorative, refresh.
S is for sweet almond, superior, scars, sebum, skin, sealing sores, and sensory stimulation.
T is for tea tree, therapy, treatments, and tonic.
U is for 'U' will love it!
V is for vitamin E.
W is for WOW! What a difference.
X is for everyone.
Y is for yellow and Why not try Kuticle Kiss.
Z is zats it.

Thursday, December 01, 2005

Seattle - Groningen / Stadler - Rawie

In his 1993 novel "The Dissolution of Nicholas Dee", author Matthew Stadler has his readers travel with the narrator from Seattle, WA to Groningen, a city in the north of the Netherlands. While the landscape spoke to me (I arrived in Seattle in 1994, and attended highschool in Groningen while living in Drenthe), I couldn't get the drift of the story.I did however led myself be carried away by the author's writing. His ability to take me along for the ride was cunning. But it wasn't until I read reviews that I understood what the story was about. Bruce Bawer does a great job in the Hudson Review of 1999.

I met Stadler in person before I knew about his writing. We both participated in a Gertrude Stein marathon at Richard Hugo House (organized by Rebecca Brown). Mart learned I was from the Netherlands and mentioned having done research in Groningen for his novel The Dissolution of Nicholas Dee. Now that I know what the book is about (thanks to Bawer) I'm going back, read it again.



On the new readers blog for lovers of literature in Groningen (city and province), I discovered a photo of Jean Pierre Rawie, whom I as a teenager recognized as a romantic and flamboyant poet, as he strode into our favorite hang-out the Vlaamsche Reus (Vlamish white rabbit) dressed in cape, a flambard on his Baudelaire hairdo.